تحلیل ساختاری همزیه سیّاب در رثای امام حسین(ع)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه تهران

چکیده

«رثاء»، یکی از برجسته­ترین اغراض شعر حسینی در همه دوره­ها به شمار می­آید و از آن­جایی که مصیبت امام حسین(ع) از دردناک­ترین مصیبت­هایی است که جهان اسلام را در برگرفته، شعر رثای حسینی هیچ­گاه و در هیچ دوره­ای متوقف نشده است و شعرا با دردناک­ترین عبارات و لطیف­ترین اسالیبِ غم و اندوه، به توصیف مقتل امام حسین(ع) پرداخته­اند.
شاعران معاصر نیز بسیار تحت تأثیر این حادثه قرار گرفته و آن را به رشته نظم کشیده­اند. در این مقاله، قصیده سیّاب تحت عنوان «اشک خاموش» از نقطه نظر شکلی و محتوایی مورد تحلیل و بررسی قرار می‌گیرد تا توان شاعر در سرودن مرثیه، ارزیابی و تا حد امکان ویژگی­های آن مشخص گردد و نیز مشخص شود که حادثه کربلا، مرزهای زمانی و مکانی و محدوده‌های قومی، ملی و مذهبی را در نوردیده است. 

کلیدواژه‌ها